طلا عقب نشست، نقره در آستانه جهش

بازار فلزات گران‌بها در معاملات اواخر روز چهارشنبه آمریکا شاهد واگرایی قابل توجهی بود؛ جایی که طلا تحت فشار داده‌های تورمی قوی عقب‌نشینی کرد، اما نقره با حفظ قدرت، به سطح کلیدی ۹۰ دلار نزدیک شد. قیمت لحظه‌ای طلا با افت ۰.۵۸ درصدی به حدود ۴۶۸۷ دلار رسید، در حالی که نقره با رشد ۱.۰۹ درصدی در محدوده ۸۷.۶۶ دلار معامله شد. این رفتار متفاوت در حالی رخ داد که بازارها همزمان با دو نیروی متضاد—ریسک‌های ژئوپلیتیکی و فشارهای تورمی—دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

عامل اصلی فشار بر طلا، انتشار شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) آمریکا در ماه آوریل بود که فراتر از انتظارات ظاهر شد و چشم‌انداز کاهش نرخ بهره را تضعیف کرد. این شاخص با رشد ۱.۴ درصدی در ماه، بالاترین افزایش از سال ۲۰۲۲ را ثبت کرد و نرخ سالانه آن به ۶ درصد رسید. افزایش قیمت انرژی، به‌ویژه جهش ۷.۸ درصدی و رشد ۱۵.۶ درصدی بنزین، نقش مهمی در این افزایش داشت. این داده‌ها در ادامه گزارش CPI روز قبل منتشر شد که آن نیز تورم مصرف‌کننده را بالاتر از انتظار نشان داد و فشار مضاعفی بر سیاست‌های انبساطی وارد کرد.

در همین حال، تنش‌های ژئوپلیتیکی میان آمریکا و ایران همچنان به‌عنوان یک عامل حمایتی برای بازار طلا باقی مانده است. اختلال در تنگه هرمز—که حدود یک‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان از آن عبور می‌کند—باعث کاهش جریان نفت و افزایش قیمت انرژی شده است. این وضعیت اگرچه تقاضای امن برای طلا را افزایش می‌دهد، اما همزمان از طریق تقویت دلار و افزایش بازده اوراق خزانه‌داری (در محدوده ۴.۵ درصد)، فشار نزولی بر قیمت طلا وارد می‌کند.

در مقابل، نقره عملکرد بهتری از خود نشان داده و با بهره‌گیری از تقاضای صنعتی و جذابیت نسبی نسبت به طلا، در مسیر صعودی قرار گرفته است. دامنه نوسان نقره در این روز بین ۸۲.۷۱ تا ۸۹.۴۷ دلار بود و حفظ این روند می‌تواند مسیر را برای شکست سطح روانی ۹۰ دلار هموار کند. کاهش نسبت طلا به نقره نیز نشان‌دهنده افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به این فلز سفید است.

از منظر تکنیکال، طلا برای بازگشت به روند صعودی نیاز دارد محدوده مقاومتی ۴۷۷۴ تا ۴۷۹۲ دلار را بشکند؛ در غیر این صورت، احتمال افت تا سطوح ۴۶۳۸ و حتی ۴۵۵۰ دلار وجود دارد. در سمت مقابل، نقره در صورت عبور از سطح ۹۰ دلار می‌تواند اهداف ۹۵ تا ۱۰۰ دلار را در میان‌مدت دنبال کند، اما از دست دادن حمایت ۸۵ دلار می‌تواند اصلاح عمیق‌تری را رقم بزند. این در حالی است که بازارها همچنان درگیر ارزیابی همزمان داده‌های تورمی و ریسک‌های ژئوپلیتیکی هستند—ترکیبی که مسیر آینده فلزات گران‌بها را پیچیده‌تر از همیشه کرده است.